Fikirlerim mutlaka beynime girer. Öyleyse kaynağını beynimden alan istencim nasıl özgür olabilir? Bu istencin özgür olmadığını çeşitli vesilelerle görüyorum; hastalığa yenik düştüğümde, tutkum aklımı başımdan aldığında, muhakemem önümde beliren nesneleri kavramaya yetmediğinde vs. Dolayısıyla, doğanın kanunları hep aynı kaldığına göre, irademin bana pek sıradan gelen durumlar karşısında, karşı konulmaz bir güce boyun eğmek zorunda kaldığım durumlardakinden daha özgür olmadığı açıktır.
....
Tutkularımızı bastırabiliriz ancak tutkularımızı bastırdığımızda, onları kendi hallerine bıraktığımızdan daha özgür olamayız.
...
Kibrimiz bazen fazlasına sahip olduğumuzu sanmamıza sebep oluyor. Hiçbir sebep, hiçbir amaç olmadan sadece istemek gibi anlamsız ve anlaşılmaz bir yetiye sahipmişiz gibi görüyoruz kendimizi