Kaan Karakuş

O Belde
Melâli anlamayan nesle âşinâ değiliz. Sana yalnız bir ince tâze kadın Bana yalnızca eski bir budala Diyen bugünkü beşer, Bu sefîl iştihâ, bu kirli nazar, Bulamaz sende, bende bir ma'nâ Ahmet Haşim
Şiir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Hakkın Sesleri
En metin ahlakımız, yahud, görüp aldırmamak! “Susmak evlâdır” deyip sustuk... Sanırsın duymadık! Kustu bin murdar ağız Şer’in bütün ahkâmına; Ah, bir ses bari yükselseydi nefret namına!
Sayfa 200 - İz Yayıncılık Ciltli 4.Baskı·Kitabı okudu
Şiir
Hakkın Sesleri
Âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak... Alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak. Dünyâda inanmam, hani, görsem de gözümle. İmânı olan kimse gebermez bu ölümle: Ey dipdiri meyyit, "İki el bir baş içindir." Davransana... Eller de senin, baş da senindir! His yok, hareket yok, acı yok... Leş mi kesildin? Hayret veriyorsun bana... Sen böyle değildin. Kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz? Kendin mi senin, yoksa ümîdin mi yüreksiz? Âtiyi karanlık görüvermekle apıştın? Esbâbı elinden atarak ye'se yapıştın! Karşında ziyâ yoksa, sağından, ya solundan Tek bir ışık olsun buluver... Kalma yolundan. Âlemde ziyâ kalmasa, halk etmelisin, halk! Ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk! Herkes gibi dünyâda henüz hakk-i hayâtın Varken, hani herkes gibi azminde sebâtın? Ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun. Ümîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun! Azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar; Me'yûs olanın rûhunu, vicdânını bağlar Lânetleme bir ukde-i hâtır ki: çözülmez... En korkulu câni gibi ye'sin yüzü gülmez! Mâdâm ki alçaklığı bir, ye's ile sirkin; Mâdâm ki ondan daha mel'un daha çirkin Bir seyyie yoktur sana; ey unsur-i îman, Nevmid olarak rahmet-i mev'ûd-i Hudâ'dan, Hüsrâna rıza verme... Çalış... Azmi bırakma;
Sayfa 193 - İz Yayıncılık Ciltli 4.Baskı·Kitabı okudu
Şiir
Hakkın Sesleri
Karadağ haydutu, Sırp eşşeği, Bulgar yılanı, Sonra Yunan iti, çepeçevre kuşatsın vatanı... Târumâr eyleyiversin de bütün ordumuzu, Bizi kovsun elimizden alarak yurdumuzu... Kimsesiz ailelerden kimi gitsin bıçağa; Kimi bin türlü fecâ’atle çekilsin kucağa... Birinin ırzı heder, diğerinin hûnu helal... İşte, ey unsur-i isyan, bu elim izmihlâl, Seni tahrik eden üç beş alığın ma’rifeti! Ya neden beklemiyordun bu rezil âkıbeti?
Sayfa 191 - İz Yayıncılık Ciltli 4.Baskı·Kitabı okudu
Şiir
Hakkın Sesleri
Ey, bu toprakta birer na’ş-ı perişan bırakıp, Yükselen, mevkib-i ervah! Sakın arza bakıp; Sanmayın: Şevk-i şehadetle coşan bir kan var... Bizde leşten daha hissiz, daha kokmuş can var! Bakmayın, hem tükürün çehre-i murdarımıza! Tükürün: Belki biraz duygu gelir ârımıza! Tükürün cebhe-i lâkaydına Şark’ın, tükürün! Kuşkulansın, görelim, gayreti halkın, tükürün! Tükürn milleti alçakça vuran darbelere! Tükürün onlara alkış dağıtan kahbelere! Tükürün ehl-i salib’in o hayasız yüzüne! Tükürün onların asla güvenilmez sözüne! Medeniyyet denilen maskara mahluku görün: Tükürün maskeli vicdanına asrın, tükürün!
Sayfa 187 - İz Yayıncılık Ciltli 4.Baskı·Kitabı okudu
Şiir