Ne gariptir ki, insan her zaman fark etmez yaptığı işin önemini ya da ne olduğunu. Yapar sadece. Ama yapmak nedir ki? Bilmek...En önemlisi bilmek değil midir?
- Muhterem efendim, dedi. Fakirlik ayıp değildir, doğru, ama sarhoşluk da fazilet değildir; muhakkak. Fakat sefalet, muhterem efendim, sefalet ayıptır. İnsan fakir de olsa ruhundaki asaleti muhafaza edebilir. Fakat sefalete düşünce, katiyen, hiç kimse... Bir kimseyi sefalete düştü diye sopa ile toplumun dışına atmazlar, daha da alçaltmak için süpürge ile süpürürler. Doğrudur da. Çünkü sefalete düşünce kendimi ilk aşağılayacak olan benim.Bu yüzden düşer insan meyhaneye.