Sen şimdi sanıyorsun ki iradesizliğimden, oburluğumdan,açgözlülüğümden yedim,kendimi tutamadım, dur durak bilemedim,önüme ne koyduysa, makarnalar börekler, pastalar kekler, her şeyi, dünyaları yedim. Yedikçe doymadım, doysamda yedim... Sonra bir gün birdenbire dank etti kafama .Neden ben ortadan kaybolayım ki, o kaybolsun, yok olsun, ölsün gebersin,toz olsun dedim,onu yersem böylece ortadan kalkar, bir daha da bana bir şeycikler yapamaz.İlk Seymen Abi"yi yedim senin anlayacağın. Hamur hupur yedim.Evet bebeğim,aferin vallahi bravo ,metafor.