Nagihan Arslan
@Elektra_52
Şu anda okuduğu kitap
Ruth Ware Mükemmel Çift
Yazardan daha önce O Kız ile tanımış ve özellikle finalindeki ters köşeden çok etkilenmiştim. Bu yüzden Mükemmel Çift'e başlarken beklentim oldukça yüksekti. Kitabı bitirdiğimde ise yazarın gerilim yaratma konusunda ne kadar başarılı olduğunu bir kez daha görmüş oldum.
Hikâye, kariyerinde zor bir dönemden geçen virolog Lyla ve oyunculuk hayallerinin peşinden koşan sevgilisi Nico'nun bir reality şova katılmasıyla başlıyor. İlk başta tropik bir adada geçecek eğlenceli bir yarışma gibi görünen bu macera, kısa sürede hayatta kalma mücadelesine dönüşüyor. Adanın izole yapısı, dış dünyayla iletişimin kesilmesi ve karakterlerin birbirlerinden sakladıkları sırlar hikâyenin gerilimini sayfa sayfa artırıyor.
Kitapta en çok sevdiğim şeylerden biri karakterlerin derinliği oldu. Hiç kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değil. Her karakterin sakladığı sırlar, korkuları ve zaafları var. Bu da okurken sürekli fikir değiştirmenize neden oluyor. Bir bölümde güvendiğiniz bir karakterden sonraki bölümde şüphe etmeye başlayabiliyorsunuz. Ruth Ware bu belirsizlik hissini çok başarılı bir şekilde işlemiş.
Atmosfer açısından da oldukça güçlü bir kitaptı. Fırtınanın ardından adada yaşanan kaos, yiyecek ve su sıkıntısı, artan korku ve güvensizlik hissi beni hikâyenin içine tamamen çekti. Özellikle karakterlerin psikolojik olarak yıpranışını okumak oldukça etkileyiciydi. Çünkü kitap sadece bir gizemi çözmeye odaklanmıyor; baskı altında kalan insanların nasıl değişebileceğini, korkunun insanlara neler yaptırabileceğini ve dışarıdan mükemmel görünen ilişkilerin aslında ne kadar kırılgan olabileceğini de gösteriyor.
Lyla karakterini oldukça sevdim. Yaşadığı hayal kırıklıklarına rağmen mantığını korumaya çalışması ve olaylar karşısındaki duruşu hikâyeyi daha etkileyici kıldı.
Reklam
Karina Halle Ölümcül Konular
Gotik atmosferi, psikolojik gerilimi ve bilim kurgu unsurlarını başarılı bir şekilde harmanlayan, okuru ilk sayfadan itibaren rahatsız edici bir gizemin içine sürükleyen etkileyici bir roman.
Sydney Denik, hayatındaki büyük kayıpların ardından tutunabileceği son dal olarak gördüğü Madrona Vakfı'na kabul edildiğinde bunun kariyerini değiştirecek bir fırsat olduğunu düşünür. Ancak Vancouver Adası'nın sislerle kaplı, dış dünyadan tamamen izole edilmiş bu ürkütücü köşesi, kısa sürede onun için bir araştırma merkezinden çok bir kâbusa dönüşür. Telefonların ve internetin yasak olduğu, insanların garip davrandığı, öğrencilerin aniden ortadan kaybolduğu bu yerde gerçek ile halüsinasyon arasındaki çizgi giderek silikleşir.
Yazarın en güçlü yanı atmosfer yaratımı olmuş. Ormanın içinden gelen açıklanamayan sesler, bir anda değişen hava koşulları, ölü hayvanların ortaya çıkışı ve sürekli hissedilen o görünmez tehdit duygusu kitabın her sayfasında okuyucuya huzursuzluk veriyor. Özellikle Sydney ile birlikte yaşanan "Acaba bunlar gerçekten oluyor mu?" hissi gerilimi sürekli canlı tutuyor. Daha yoğun korku sahneleri görmek isterdim ancak psikolojik gerilim tarafı bunu büyük ölçüde telafi ediyor.
Sydney karakterini kusurlarıyla birlikte sevdim. Güçlü olmaya çalışırken yaşadığı kırılganlıklar ve gerçeklerle yüzleşme süreci oldukça başarılı işlenmiş. Wes Kincaid ise karanlık romanlardan çıkıp gelmiş gibi duran, gizemli ve tehlikeli havasıyla dikkat çeken bir karakter. Aralarındaki ilişki zaman zaman takıntı boyutuna ulaşsa da kitabın sonlarına doğru ortaya çıkan gerçekler bu dinamiğe farklı bir anlam kazandırıyor.
Final kısmı ise kitabın en güçlü taraflarından biri. Sayfalar boyunca biriken soru işaretleri tek tek cevaplanırken hikâye beklenmedik yönlere
Ölüm (Bronz #5) Özge Naz
Serinin şimdiye kadar en çok sır açığa çıkaran, en sert yüzleşmeleri yaşatan ve okuru en fazla şaşırtan kitaplarından biri oldu. Kitabı bitirdiğimde hissettiğim ilk şey büyük bir tatmin duygusuydu. Çünkü serinin ilk kitaplarından beri zihnimde dönüp duran birçok soru sonunda cevabını buldu. Özellikle Bronz’un kimliği, Hisar’ın geçmişi ve Arkana ile Kale arasındaki savaşın görünmeyen tarafları birer birer ortaya çıkarken okuduğum her bölümde şaşkınlığım biraz daha arttı.
Hisar bu kitapta benim için bambaşka bir noktaya ulaştı. İlk kitaptan bu yana yaşadığı değişimi görmek çok etkileyiciydi. Karakterinin özünü kaybetmeden olgunlaşması, olaylara daha farklı bakabilmesi ve özellikle Bronz’a duyduğu güvenin giderek güçlenmesi beni en çok mutlu eden detaylardan biri oldu. Hisar’ın yaşadığı acıları, öfkesini ve kırgınlıklarını hissederken bir yandan da ne kadar güçlü bir karaktere dönüştüğünü görmek çok güzeldi. Özellikle annesinin günlüğüyle ilgili gerçekleri öğrendiği bölümlerde onunla birlikte sarsıldığımı hissettim.
Bronz ise bu kitapta beni bir kez daha kendisine hayran bıraktı. Onun hakkında öğrendiğimiz yeni bilgiler, yıllardır saklanan sırlar ve karakterinin derinleşmesi hikâyeyi çok daha etkileyici hale getirdi. Özellikle Bronz’un yalnız başına hareket etmeye çalıştığı bazı anlarda sinirlensem de neden böyle davrandığını anlayabiliyordum. Gücü, zekâsı ve kararlılığı yine ön plandaydı ancak bu kez onu daha insani yönleriyle de görme fırsatı bulduk.
Kitabın en etkileyici taraflarından biri geçmiş ve bugün arasındaki bağlantıların ustalıkla kurulmuş olmasıydı. Serinin başından beri karşımıza çıkan olayların aslında ne kadar büyük planların parçaları olduğunu görmek gerçekten etkileyiciydi. Özellikle bazı gerçekler ortaya çıktığında dönüp önceki
