Kalabalıkların içindeyim fakat "Sartre" gibi yalnızım
"Albert Camus" gibi yabancı ve kuşku doluyum
Bazen "Nazım Hikmet" gibi hayata umut dolu gözlerle bakıyorum
Bazense "Baudlaire" gibi boşlukta sonsuz mutlak olanı arıyorum
Ama en çokta "Oğuz ATAY ve İhsan Oktay ANAR" gibi dünyaya postmodern bir çerçeveden bakıyorum.
SAYGILARIMLA.