Eski acılar beni burada da buldu, üzerime saldırdı ve yere serdi, o zaman her şey zor geliyor bana; her kalem oynatışım, yazdığım her şey, gücüme oranla fazlasıyla büyük görünüyor gözüme. Daha iyi ya da daha da kötü zamanları bekliyorum, onun dışında iyiyim burada.
Ve bu sonsuz zerafetle ifade edilen öğütler bedenimi öylesine hafifletti ki, havalandım; çimlerin üzerinde kaymaya başladım. Herkes hâla orada, onlarla birlikte olduğumu sanıyordu çünkü iki ayağım yerde, insanların hep uğraştığı işlerle meşgulmuş gibi görünüyordum.