Hiçbir şey, ilk ort sınıfların zihnine, insan ve yurttaş hakları kavramından daha uzak değildi. Kişisel özgürlük de doğal bir hak olarak iddia edilmiyordu. Yalnızca, sağladığı yararlardan ötürü isteniyordu.
32. “Sübhansın, ya Rab! Bizim, Senin bize bildirdiğinden başka bir ilmimiz olması ne mümkün! Her şeyi en iyi şekilde bilen, yaptığını sağlam yapan ve yaptığında bir hikmet bulunan Sen, şüphesiz Sensin!” dediler.