Elif İriç

Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Dünyaya o karanlık perde indiğinde ve tek duyabildigin şey merhamet dilenen biçare ruhlar olduğunda karanlığa karşı koyma. Onu kucakla. Sarıl ona. Zira tek kurtuluşu budur.
pencerenin kenarına oturup gelip geçenleri izleyebilirsin. onları izlerken sağ taraftan gelen bir rahibeyi, sol tarafta bir fahişeyi görebilirsin. ve şöyle diyebilirsin tüm içtenliğinle: ’biri ne soylu, öbürü ne iğrenç!’. ama bir an kulak verip gözlerini kapatırsan boşlukta bir sesin fısıldadığını duyarsın: ‘biri beni duasında, öbürü acısında arıyor. ikisinin de ruhunda, benim ruhum için yeşil bir çardak bulunur.
Anmak bir aciyi hep yeniden sormaksa, Bir kirginlik yaniginda oykulesmektir. Dinmez buruklugunda bir aciyi susmaksa, Surekli yaralanmak, olumle esitlesmektir. Solmaya karsi hep yeniden acan bir cicek, Sana kuytularindan korkusuz seslenecek. Butun kapilarini kapatsan olesiyedek, Yakan bir isikcasina yuregine girecek.
Dünyanın muhtaç olduğu büyük kudret,sakinliktir sadece... Başına gelenleri değiştiremeyebilirsin elbette. Herkesin hikayesi farklı... Ama başına gelenlere verdiğin tepkiyi değiştirebilirsin. Yıkılmak yerine ayağa kalkmayı seçebilirsin mesela... Küsmek yerine yola devam edebilirsin. Kaçmak yerine anlamayı tercih edebilirsin.Çatışmak yerine barışmayı isteyebilirsin. Üzülmeyecek misin? Elbette üzüleceksin. Ağlayabilirsin de... hatta doyasıya ağla... orada hayat var demektir. Acının olduğu yerde yaşam devam ediyordur. Ağlamak bu yüzden de güzeldir... - "Sınırları koymaya cesaret etmek,başkalarını hayal kırıklığına uğratacağımız zamanlarda bile,kendimizi sevme cesaretine sahip olmakla ilgilidir