Elif
@Elif1k
79 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Bağlar bir aile hikayesi. İki çocuk annesi bir kadın, Vanda’nın başka bir kadın için terk edildikten sonra eşi Aldo’ya yazdığı öfkeli mektuplarla başlıyor. Tam olarak kronolojik olarak devam etmeyen bu hikayede üç bölümde perspektif değişiyor ve ailenin yıllara yayılıp günümüze gelen hikayesi tamamlanıyor. İlk bölümü okuyunca hem kadın karakteri hem de ayrılık hikayesini çok yüzeysel bulmuş ve bir sonraki bölümde de erkek karakter gözünden benzer şekilde ilerleyecek sanmıştım ancak öyle olmadı. Sonraki iki bölümde aynı çizgide ilerlemeyen bir anlatıyla, zamanda ileri geri gidişlerle, aynı olayı farklı gözlerden görmekle hem karakterler hem de ailenin hikayesi çok boyutlu hale gelmeye başladı, derinlik kazandı. Yine de ortada insanı çok hoşnut eden bir kadın karakter yok (hatta tüm aile üyeleri bir şekilde hoşnut etmiyor) ama tam da böyle idealleştirilmemiş karakterler üzerinden evlilik kurumu, kadın ve erkeğin evlilikteki rolleri, beklentileri, sorumlulukları çok iyi işlenmiş şöyle bir bakınca.
Yazarın akıcı dilini, dümdüz aynı çizgide ilerlemeden sayfaları çevirdikçe hem olayları hem karakterlerin ruh hallerini şekle sokan anlatımını çok beğendim.
Yazardan ziyade uzun zamandır radarımda olan yayıneviydi aslında bir süredir. Yüz kitap merak ettiğim bir yayıneviydi, özellikle bazı öykü kitapları sürekli gözüme takılıyordu
kitaplıkta ama tanışmak bu romana kısmetmiş. Baskı kalitesi çok iyi, okuduğum tek kitabına bakarak seçimleri de şimdilik beni çok memnun etti. Öykü kitaplarına da mutlaka bakacağım ilk fırsatta.
Edith Hamilton’ın Mitologya’sı Yunan ve Roma mitolojisine başlangıç için çok ideal bir eser. Benim mitoloji kültürüm pek iyi değildir. Bazı çok bilindik isimler, karşıma çıktıkça neymiş diye baktığım efsaneler, bir de zamanında okuduğum ve pek sevdiğim ‘Ben Kirke’ dışında pek içli dışlı olduğum söylenemez. Ancak mitolojinin edebiyat, sinema, gündelik hayat derken pek çok alanda karşıma çıkması ve kaçınılmaz olarak biraz bilgi sahibi olma ihtiyacı duyduğum; ilgi duymaya da başladığım bir alan olması üzerine buradan giriş yaptım kendimce. Halihazırda belli bir birikimi, mitoloji kültürü olan kişilere bu kitap basit gelecektir muhtemelen. Ancak ben çok severek okudum. Tanrılar, önemli olaylar, efsaneler, destanlar hakkında kısa ama bilgilendirici ve öykü tadında ilerleyen bölümler mevcut. Kolay anlaşılır ve hatta sürükleyici de. Devam etmeye daha çok okumaya motive edici oldu benim için. Buradan sonra gözümü yükseklere diktim hatta epey merakım arttı daha fazlasını okumak, bilmek için. Buralarda bir okur arkadaşımın bir dönem bir paylaşımında görüp edinmiştim, kimdi hatırlamıyorum ama çok isabetli bir tavsiye olmuş. Mitoloji ile ilişkiniz, seviyeniz benimkiyle benzerse bu kitabı başlangıç için ben de tavsiye ederim.
Bazı yönlerden harika bazı yönlerden de herhangi birimiz gibi bir kadının, Harika’nın hikayesi; biraz da aile ve dönem hikayesi. Harika’nın doğumundan yetişkinliğine veya belirsiz bir zamana kadar geçen yıllarda arkada ülkenin tarihi değişimi ve bu değişimin Harika’nın ve ailesinin hayatındaki etkilerine dair bir roman. Harika doğduğunda Osmanlı’nın son zamanlarında bir İstanbul manzarası varken yıllar içinde Kurtuluş Savaşı, Cumhuriyet’in kuruluşu, ilk yılları, 2. Dünya Savaşı’nın etkileri, çok partili sisteme geçiş, 60 darbesi dönemine kadar ülkeye dair bir film şeridi misali ilerliyor kitap. Bu açıdan oldukça emek vermiş Hikmet Bey. Teknik olarak da kitap röportaj benzeri diyalogar arasında düz olay örgüsü şeklinde karışık olarak ilerliyor. Bu anlatım şeklini de sevdim. Yer yer Nazım Hikmet, Suat Derviş gibi edebiyatçılara, gazetecilere rastlamak da hoşuma gitti. Anlattığı hikayeyi, Harika’nın duruşunu ve kitabın finalini de ayrıca beğendim. Kitapla anlaşamadığım nokta Harika gibi gerçekten harika resmedilmiş karakterlerle çok bağ kuramıyor oluşum sanırım. İç dünyasında kusursuz olmasa da giriştiği her işte işlerin nereye varacağını kestirmek biraz sıkıcı geldi okurken. Özel hayatını, iç dünyasını okumak daha keyifliydi. Daha sıradan karakter okumayı daha çok seviyorum ben.
Hikmet Bey’in anlatımını, dilini sevdim. Başka kitaplarını da okumayı düşünüyorum. Tanıştığıma memnun oldum.
Kitabın büyük kısmını Storytel’den dinledim. Deniz Yüce Başarır’ın seslendirmesiyle dinlemek çok keyifliydi. Okumaya fırsatı olmayanlara tanışmak için sesli kitap versiyonunu da tavsiye ederim.
Konfor alanından çıkmak dediğimiz bir tabir var hani; kitapta bahsedilen sürekli bir konfor alanına sığınmak, acıyla yüzleştiğimizde modern toplumun halihazırda yaratmış olduğu çeşitli şekillerle
Kıyı kenti, tatil bölgesi Sokço’da, kışın kente gelen bir yabancı ve bu yabancının kaldığı pansiyonda çalışan bir kadının başrolde olduğu bir kitap Sokço’da Kış. Birkaç haftalık bu ziyaret sırasında ikisi de bir çeşit yalnızlık hali içinde olan bu iki karakterin sohbetleri, gezileri, bir çeşit ilişkileri üzerinden ilerliyor kitap. Bir yandan kadın karakterin hayatının akışında kentin kültürünü de hissettiriyor yazar. Özellikle toplumdaki güzellik algısı, estetik işlemlere bakış açısı şaşırtıcı. Kıyı kasabalarının kış hallerine bayılan biri olarak Sokço’yu, kışını, sokaklarını ve genel olarak ruhunu tanımak hoşuma gitti. Kitabın genel olarak atmosferini de çok beğendim ve bitirince bende bıraktığı hissi sevdim. Arka kapakta Duras ile birlikte anılmış, ben Duras’dan tek kitap okudum şimdiye kadar, tanıdık gelen şeyler oldu ama onun hissini çok daha güçlü anımsıyorum. Ama bu vesileyle Duras okuma isteği yüklenmiş oldu bünyeme, iyi oldu.
Kitap tamamen farklı meseleler barındırsa da aklıma Audrey Magee’nin Koloni kitabını getirdi bazı yönlerden. Kente gelen yabancı çizer/ressam, kentin yerlisi kadın, modellik yapma veya çizilmeyle ilgili arzu veya kaygı durumları gibi. İçerik olarak bambaşka kitaplar elbette, yine de bitirince aklıma geldi. O kitabı da beğenmiştim. Konudan bağımsız anmış ve tavsiye etmiş olayım.
Sokço’da Kış’ın 2024 yapımı bir uyarlaması da var. Uyarlamalarda kitabı, karakterlerin iç dünyasını, atmosferi aktarmak zor bir şey ama bence gayet güzel yansıtılmış, ben beğendim.
