Elif Gökçe
@Elif97
Okumak ve paylaşmak, eylemin sahibine yaşadığını bütün hakikatiyle hissettirir.
57 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
“Belki. Ama seni çok özleyeceğim."
"Beni yüreğinde, Adam'ın yanında tut. Zaman zaman beni düşün."
"Kolay olmayacak."
Ürkmüştü.
"Beni hatırlamak zor mu yani, monptit?"
"Evet. Çünkü insanları hatırlamak için önce unutmak gerek. Ben bunu asla yapamam."
“ Gözyaşı istemem. Göz açıp kapayana kadar geçecek, … “
“…mutluluk olduğu yerdedir, olmasını istediğimiz yerde değil.”
“Doğrusunu istersen, Monptit, farkında değilsin ama onu çok seviyorsun. Bu da iyi bir şey."
"Seni sevdiğimin yarısı kadar sevmiyorum onu."
Maurice güldü.
"Evet, seviyorsun. Günün birinde, etrafındakileri olduğu gibi kabul etmeyi başardığında daha da çok seveceksin."
"Sahi mi?"
"Yemin ederim. Günün birinde onu olduğu gibi seveceksin. Çünkü insanlardan, verebileceklerinden fazlasını bekleyemeyiz."
“O an, keşke hiç büyümesem, diye yakıcı bir arzu yükseldi içimde. Maurice hep yüreğime yakın olsun, pijamamın da iki yüz seksen iki bin düğmesi olsun.