Kitabı şimdi bitirdim ve hemen yorumlamak istedim. Ahmet Ümit bildiğimiz gibi. Aranızda hâlâ Ahmet Ümit okumayan varsa bir yerden başlasın bence. Polisiye roman deyince akla ilk gelen isim kendisi.
Bir adamı, erkek olduğuna şükrettirecek türden bir kadındı. Sesi öyle harikaydı ki, cehennemde konser verse, dinlemeye seve seve giderdim! Gözleri, kuyudan yeni çekilmiş zemzem kadar manalı ve berrak. O gözlere bakmak, kainatın penceresinden paralel evrenin bahçesini seyretmek gibi. İçimde melekler çiçekleri suluyor, ütü yapıyordu sanki. Saçları, köpürtülmüş zambak demeti. Böylesine güzel olabilmek için, tabiat kanunlarındaki boşluklardan faydalanmış besbelli.