Elif Şenay
@ElifSenay
4 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Reklam
“çünkü nasıl gözleriniz görmeye, kulaklarınız duymaya yarıyorsa, insanın yüreği de zamanı algılamaya yarar. kör biri için gökkuşağının renkleri ve sağır biri için kuş sesleri nasıl boşunaysa, yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider, kaybolur. ama ne yazık ki düzgün atmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır.”
“ya kalbim bir gün artık atmazsa?”...
... “zaman içinde günler, geceler, aylar ve yıllar boyunca geriye doğru giden aslında kendinsin. bir gün çıkıp geldiğin o sihirli kapıya doğru yaşamın boyunca geri gidiyorsun ve sonunda da yine oradan çıkıp gideceksin.”
“ya öbür tarafta ne var?”
“işte orada, bazen taa içinde duyduğunu söylediğin müziği bulacaksın. ama artık sen de o müziğin içindeki bir ses olacaksın.”
“acı çekmenin anlamı bizim için açıklık kazandıktan sonra, görmezlikten gelerek ya da sahte yanılsamalar besleyip yapay iyimserliğe sığınmak yoluyla kamptaki işkenceleri önemsiz görmeyi ya da hafifletmeyi reddettik. acı çekmek, sırtımızı dönmek istemediğimiz bir iş oldu. acının, başarıya yönelik gizli fırsatlarını kavradık; bu fırsatlar, şair rilke’nin şu dizeyi yazmasına neden olmuştu: “bitirilecek ne kadar çok acı var!” başkalarının “bitirilecek işler”den söz etmesi gibi, rilke de acıların bitirilmesinden söz ediyor. bizim için bitirilecek bolca acı vardı. bu nedenle, zayıflık anlarını ve gizli gözyaşlarını minimum düzeyde tutmaya çalışarak, acının tamamını göğüslememiz gerekiyordu. ama gözyaşlarından utanmamız gerekmiyordu çünkü gözyaşları, bir insanın cesaretlerin en büyüğüne, acı çekme cesaretine sahip olduğuna tanıklık ediyordu. ancak çok az kişi bunu kavrıyordu.”
Elif Şenay
, 2021 okuma hedefini güncelledi.2021 OKUMA HEDEFİ
13/52 kitap - %25 tamamlandı
13 kitap okudu
52 kitap
2.470 sayfa
0 inceleme
14 alıntı