Elif Ataş
@Elif_Atas
Aslında hiç kimse başkanın söylediğine inanmıyordu, ama inanmamaya da cesaret edemiyorlardı. Umudumuzu yitirirsek nasıl yaşardık?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kendi kendime dedim ki: "yaşamaya devam etmek zorundasın!"
Kemerimle kendimi oracıkta asmak istedim. Düşünceler denizinde boğulmuş bir halde yürümeye çalıştım. Bir karaağacı geçtikten sonra fark ettim ki, çıkarmak için elimi kemerime bile atmamıştım. Gerçekten ölmek istemiyor, sadece kendimi cezalandırmak için bir yol arıyordum
Küçüklüğümden beri böyleydim, ben adam olmazdım. Bu da babamın sözüydü. Öğretmen umutsuz vaka olduğumu, değişmeyeceğimi söylerdi. Şimdi düşünüyorum da, onlar haklıymış
Bana öyle geliyor ki insan ancak yalnızken mesut oluyor değil mi?
