Işık karanlığın sol elidir,
Karanlık da ışığın sağ eli.
İkisi birdir, yaşam ve ölüm,
Yan yana yatarlar sevgililer gibi,
Tutuşmuş eller gibi,
Sonuçla yol gibi.
Çobanlar genellikle sürüden uzaklaşan meraklı koyunları pek sevmezler. Her nesille birlikte koyunlar daha şişman, daha itaatkar, daha az meraklı hale geldiler. İşte bu! Koyunlar Ali Baba'nın çiftliğine artık kendiliğinden giriyordu.
Kelimeler böyledir işte, fazla gizlerler kendilerini. Birbirinin peşine takılırlar, nereye gittiklerini bilmezler ve ansızın ikisinin, üçünün veyahut dördünün birden kolayca birden ortaya çıkmasıyla bir kişi zamiri, bir zarf, bir fiil, bir sıfatla karşı konulamayan bir heyecan tenimize ve gözlerimize yükselir,duygularımızın sukuneti bozulur.