Elifelif

Özlem, artık, kesindir -yoğun, ve, dopdolu... Özleyen çok kısa bir süre daha durur: özlenenin hiç görünemediği noktaya bakarak; sonra, yavaşça, geri dönüp, yürümeğe başladığında, özlem, doruk noktasını bulur:-- Özlemin doruk noktası, özleyenin özleneni artık göremediği noktadır - özlem, görüşün artık olmadığı noktada, doruğundadır. Özlem, görememenin yoğunluğudur.
Sayfa 40 - Metis yayınları·Kitabı okuyor
Alıntı

Elifelif

, bir kitabı okumaya başladı
Oruç Aruoba
8.2/10 · 3.912 okunma
Nasıl ki yemek yemekten abur cubur yemeye topluca geçtiysek, anlamlı değerlerden de abur cubur değerlere geçtiğimizi keşfetmişti Tim.
Sayfa 120 - Metis yayınları·Kitabı okuyor
Alıntı
Çocukluğum boyunca, ergenlik dönemimin başlarına kadar kurduğum bir hayal vardı. Anne babamın - ülkenin dört bir yanına dağılmış halde yaşayan ve yılda sadece birkaç kez gördüğümüz -arkadaşlarının hep birlikte bizim sokağa taşındıklarını, evde işler zorlaştığında -ki sık sık olurdu bu- onların yanına gidebildiğimi hayal ederdim. Her gün kurduğum bir hayaldi bu. Oysa bizim sokakta sadece aynı ölçüde içine kapalı, aynı ölçüde yalnız insanlar yaşıyordu.
Sayfa 102 - Metis yayınları·Kitabı okuyor
Alıntı