Elif PLT

Elif PLT
@ElifffffGulce
Öğretmen
Yüksek Lisans
Zonguldak
28 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Bedenim ruhumun betonu gibi, çık içinden çıkabilirsen.
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Eğer bilmiyorlarsa kabahat kimin? Kabahat benimdir. Kabahat, ey bu satırları heyecanla okuyacak arkadaş; senindir. Sen ve ben onları, yüzyıllardan beri bu yalçın tabiatın göbeğinde, herkesten, her şeyden ve her türlü yaşamak zevkinden yoksun bir avuç kazazede halinde bırakmışız. Açlık, hastalık ve kimsesizlik bunların etrafını çevirmiştir. Ve cehalet denilen zifiri karanlık içinde, ruhları, her yanından örülü bir zindanda gibi mahpus kalmıştır.
Sayfa 181·Kitabı okudu
Muhterem Anadolu ahalisi. Kemal çeteleri mahvolmuştur. Adım adım bütün şehirleri, kasabaları zaptettik. Şimdi, Ankara üzerine yürüyoruz. Sakın, bize karşı düşmanca harekete kalkışmayınız. Biz, sizi Halife tarafından kurtarmaya geliyoruz.
Sayfa 150·Kitabı okudu
Bir gün, Bekir Çavuş'a verdigim söze rağmen, kendimi tutamadım: “Ayıptır. Düşman böyle seyredilmez” dedim. Kümenin içinden bir ses:” Nolacak, bize dokunmuyor ki” dedi. Bunun üzerine, keyifleri bozulmuş insanlar gibi homurdanarak dağıldılar. İçlerinden yalnız Salih Ağa pabuçlarını sürükleyerek benden yana geldi. Sırıtarak ve biraz da hışmımdan korkarak: Sen öyle diyon emme, bunların bize faydası oldu. Görmüyon mu, hiçbir yanda kargalardan iz kalmadı. Harman yerinde, tahılı hep yirlerdi.
Sayfa 150·Kitabı okudu
Bunun nedeni, Türk aydını, gene sensin! Bu viran ülke ve yoksul insan kitlesi için ne yaptın? Yıllarca, yüzyıllarca onun kanını emdikten ve onu bir posa halinde katı toprak üstüne attıktan sonra, şimdi de gelip ondan tiksinmek hakkını kendinde buluyorsun. Anadolu halkının bir ruhu vardı, nüfuz edemedin.Bir kafası vardı;aydınlatamadın. Bir vücudu vardı; besleyemedin.Üstünde yaşadığı bir toprak vardı.İşletemedin.Onu, hayvani duyguların, cehaletin,yoksulluğun ve kıtlığın elinde bıraktın. O, katı toprakla kuru göğün arasında bir yabani ot gibi biti. Şimdi, elinde orak, buraya hasada gelmişsin. Ne ektin ki, ne biçeceksin? Bu ısırganları, bu kuru dikenleri mi?Tabii ayaklarına batacak. İşte, her yanın yarılmış bir halde kanıyor ve sen, acıdan yüzünü buruşturuyorsun. Öfkeden yumruklarını sıkıyorsun. Sana ıstırap veren bu şey, senin kendi eserindir, senin kendi eserindir.
Sayfa 111·Kitabı okudu