Mesafe. Evet. Mesafe çok mühim. İçinden bakarsan görünmüyor lakin biraz uzaktan bakarsan gerçekler olduğu gibi duruyor karşında. Kim bilir neleri fark edemiyoruz çok yakından baktığımız için? Hatta kendimizi bile!
Ne kadar küçük oluyoruz doğduğumuzda. Ne kadar çaresiz. Aç. Korkmuş. Ama hazır. Her şeye. Beşiğinde yatarken etrafı seyredişi geliyor gözümün önüne. Olduğu gibi kabul etmek ancak bebeklerin işi. Ne varsa etrafında, eleştirmeden, kınamadan, küçümsemeden, en doğru hali oymuş gibi kabul etmek. Benimsemek. Annesi diye mesela başka bir kadın ilgilense süt verse altını temizlese onu da kabul eder miydi? Ederdi. Niye etmesin?
Yeryüzünde ilk var olan hangimizdi? Hangimiz daha dayanıklı ve daha kalıcıyız: Biz mi, onlar mı? Nasıl hayatta kalınacağını hayvanlar öğretebilirdi bize. Ve nasıl yaşanacağını.