Kitabı beğendiniz mi sorusuna hiç düşünmeden yüksek sesle evetttt diyorum. Çok beğendim. Hatta beğenmekle kalmadım beni etkileyen hikayeleri sanki çok yakınımdan dinlemiş gibi çay muhabbetlerimizde eşime anlattım.
Nurullah Genc’in okuma azmi babacığının Seyfullah beyin oğluna olan inancı , akrabalarının ona olan desteği, şiirleri , unutkanlıkları , seyahatleri , rüyası ve daha değinmediğim bir çok şey beni çok etkiledi.
Dili çok akıcıydı. Hatta bende bir anımı anlatayım kitapla ilgili bebeğimi uyuturken okuyordum dalmşım baya okumuş 70’li sayfalara gelmişim farkında değilim. 40.sayfada kaldım sanıyordum ve okumayı bıraktığım yere işaret koymamıştım neyse akşam tekrar okumak için elime aldım. 40.sayfadan başladım okumaya ee ben bunu okudum , bu sayfayı da okudum dedim meğer kitap akmış gitmiş. Neyseki kaldığım yeri çabucak bulup hemen devam ettim :) Eee ne diyoruz o zaman “hikayem , hayatımdır.”
İyi okumalar…