Fethiye ÖZEREN
@Elisnil
51 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Biz hepimiz dikenli tellerle sarılıyız, her ilişkide bir parçamız kalır ve bölüne bölüne biteriz de. En büyük hü nerimiz kendimize karşı olmak, aykırı yaşamaktır, acı kaynaklarımızı ellerimizle yaratarak...Kıyılarımız duy- gularımızın boyunda, derinliğimiz aklımızın ölçüsündedir; ufuklarımızsa sisler içinde...O kıyısız gökyüzü nasıl sığar küçücük gözlerimize, bir bardak suya, demirli bir pencereye...Nasıl gizleriz ağız dil vermez bir geceye? Ve nedir ki gizi, daraldığımız her yerde bir genişlik duygusu verir içimize. Çözemeyiz, de, bu güdük bilinç, bu sığ yürek, bu ezbere yaşamla. Dünya bir testidir, de, Ömür hanım, ömür bir su...Sızar iğneucu gözeneklerinden zamanın, bir içim serinlik bir yudum mutluluk için. Ve bir gün ölümün balkonundan... dökülür toprağa el içi kadar bir su. Yerde birkaç damla nem, bir avuç ıslaklık...Ölümü bilerek nasıl yaşar insan, geride dünyanın kalacağını bilerek nasıl ölür; bilmek bütün acıların anasıdır, de...
Kendi yararsızlığına saplanıp kalmış kişi, artık bir hayatı olmasını arzulamaz... Bir hayatının olup olmaması başkalarını ilgilendirecektir... Kendi çalkantılarının havarisidir, artık ideal bir zatiyetle kendini meşgul etmez; tek doktrini mizacıdır, tek bilgiside ömrünün kaprisi...
Herkesin başkasını konuştuğu
Bu aynalar pazarında
Seni kimselere
Söylemeden öleceğim.
Şükrü Erbaş
Evet, sevgili Wilhelm, dünyada yüreğime en yakın olan varlıklar, çocuklardır. Bu ufaklıkları izlerken ilerde onlara o kadar gerekli olacak bütün erdemlerin, bütün güçlerin filizlerini görüyorum; şimdiki dik kafalılıklarında geleceğin kararlılığını, coşkularında, ilerde dünyanın tehlikelerini atlatmak için gerekli olan mizah yeteneğini ve aldırmazlığı seziyorum; apaçık ve bir bütün halinde!
Si dönmar waliloncillor