Elif Seca Kara
@Elisseca
12 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Büyümem gerçeği ve çocukluk özlemim arasında kalakalmış gibiydim.
Diğer sorun da şuydu : Gelecek, gökteki bulutlar gibi uzaktı. Hatta sonsuz uzak. Hatta gelecek diye bir şey yok gibiydi. Olup olmayacağı belirsiz, müphem bir gelecek uzanırdı insanın önünde. Ama nasıl oluyor da insan geçmişe dalıyordu? Adeta onu geleceğe doğru taşıyordu. Bir anın içinden, şu anın içinden nasıl sıyrılıyor da, şimdi olmayan zamanın iki kanadına tutunabiliyordu?
Sorun şuydu : Geçmiş, geçip gitmiştir. Geçmiş, güya bugünün küllerinden başka bir şey değildir. Şu an yoktur. Şuan yoktur ama tekrar tekrar yaşanır . Tekrar tekrar. Kırıcı bir söz, bir travma, örselenme, bir anı. İyi ya da kötü. Ama özellikle kötü yaşantılar, bin kez çarpıyordu insana . Yok olan, artık şimdi olmayan bir olay nasıl oluyor da bin kez yaşanabiliyordu?
Reklam