"Ödün kopuyor değil mi o ellerinle kurup kendini hapsettiğin kaleyi yıkacak gücü olan birinden. Birinin kendisini, senin derinlerinde görmesinden ölesiye korkuyorsun. Sen, zorluklarla başa çıkmakta gözüm kapalı 'o halleder' diyeceğim ya da bir gün düşsem elini kolunu feda edercesine yanımda kalacağını bildiğim tek kişisin. ama ödün kopuyor, birine kapılmaktan. Ne yazık ki görünmez olmak için uğraşmışsın, insanların arasından rahatça ve onlara değmeden geçebilmek için. Ödün kopuyor birinin seni görüp, kendine katabilme ihtimalinden."