İlayda
@Elsilayda
4 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Çevresinde her şey uykuya ve karanlığa gömülmüştü. Başını ellerinin içine almış,ne karanlığı fark ediyor, ne de saatin seslerini duyuyordu. Zihni belirsiz,garip düşüncelerin kargaşalığı içinde kaybolmuştu. Düşünceleri gökte , birbirine bağlanmadan, başıboş dolaşan bulutlar gibiydi. Hiçbirine hâkim olamıyordu. Kalbi ölmüş;bir an için hayatının akışı durmuştu. Eski düzeni bulabilmesi, yeniden yaşayabilmesi için zaman gerekti.
Reklam
Zamanı saatlerle ,dakikalarla değil ,güneşin doğup batmasıyla değil, sizinle ölçüyorum : " Onu gördüm, görmedim, göreceğim, görmeyeceğim,gelecek,gelmeyecek..."
İşte ateşin ardından kar gelir ve ejderhaların bile sonu vardır!
"Hangisi daha zor bilmiyorum" dedim. "Birini aniden kaybetmek mi , yoksa onu yavaş yavaş, günden güne kaybetmek mi ?"
Reklam