Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2020 67. kitabı
·14 günde okudu
·Okunma: 06 Mayıs 2020 16:42
Kitabımız çocuğun dünyasının ve psikolojisinin anlaşılabileceği sadelikte bir gelişim kitabı değildir. Pedagojik terimlerden oluşuyor. Ünlü psikolog Jean Piaget’in yıllarını verdiği Bilişsel Gelişim kuramını anlatır. Bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz:))
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Uygun değişimlerin korunması ve zararlı değişimlerin yok edilmesine Doğal Seleksiyon ya da Güçlü Egemenliği adını verdim. Ne faydalı ne de zararlı değişimler doğal seleksiyondan etkilenmez ve değişken bir unsur olarak bırakılmaz.
Simgesel oyunda özellikle duygusal çatışmalar yeniden ortaya çıkar. Örneğin kahvaltıda sıradan bir tartışma yaşandığında, bir iki saat sonra, can sıkıcı olayın oyuncak bebeklerle oynanan bir oyunda yineleneceğinden ve özellikle daha mutlu bir biçimde çözüleceğinden emin olabiliriz, çocuk ya oyuncak bebeğe anne babasının eğitimbiliminden daha zekice bir eğitimbilim uygular, ya da masada özsaygısının engellediği şeyi (iğrenç bulduğu bir çorbayı bitirmek gibi, özellikle de çorbayı simgesel olarak içen oyuncaksa) oyunda devreye sokar. Aynı şekilde, çocuk iri bir köpekten korktuysa, köpeklerin kötü olmaktan çıktığı ya da çocukların yürekli olduğu simgesel bir oyunda işlerin yoluna gireceğinden de emin olabiliriz. Genel olarak, simgesel oyun böylece çatışmaların ortadan kaldırılmasına, aynı zamanda karşılanmamış gereksinimlerin giderilmesine, rol değişimlerine (boyun eğme ve yetke), benliğin özgürleşmesine ve gelişmesine vb. yardım edebilir.
Simgesel oyun hiç kuşkusuz çocuk oyununun doruk noktasına işaret eder. Oyunun çocuğun yaşamındaki temel işlevine çok fazla uyar. Çocuk hiç durmadan büyüklerin, ilginçlikleri ve kuralları kendisinin dışında kalan toplumsal dünyasına ve daha doğru dürüst anlayamadığı bir fiziksel dünyaya uyum sağlamak zorunda kaldığı için, yetişkinler açısından az cok eksiksiz olan, ama onun açısından yaşı küçük olduğu oranda bitmemiş durumda kalan bu uyum sağlama işinde benliğinin duygusal, hatta anlıksal gereksinimlerini bizim gibi karşılayamaz. Dolayısıyla, gerekçesi gerçeğe uyum sağlamak değil, tersine, zorlama ya da yaptırım olmaksızın benliğin gerçeği özümlemesi olan bir etkinlik alanı bulabilmesi duygusal ve anlıksal dengesi için çok önemlidir: Işte oyun da gerçeği benliğin gereksinimlerine uydurarak dönüştürür; öykünmeyse (kendi içinde bir amaç oluşturduğunda) dış modellere az çok saf biçimde uyum sağlama, zeka da özümlemeyle uyum sağlama arasındaki dengedir'. Dolayısıyla, çocuğun elinde aynı zamanda kendine özgü bir ifade aracının, demek ki kendisinin kurduğu ve isteklerine göre biçimlenecek bir gösteren sisteminin bulunması da çok önemlidir. İşte simgesel oyuna özgü simge sistemi bu işe yarar.