Ayrılığın en kötü tarafı şahidini kaybetmek sanırım. Birileri bilmeyince, bazı şeyler hiç yaşanmamış gibi oluyor çünkü. O yüzden izninle biraz anlatmak istiyorum Osman.
Bir gün şeklini şemailini unutsam da hayatımın bir döneminde seni çok sevdiğimi hiç unutmayacağımı biliyorum. Fakat benden bu kadar Osman, ben artık istemiyorum.
Zamanla geçsin diye beklediğim bu ağrı, zamanın da geçip gitmesine çare olmuyor. Geçen zaman ömrü eksiltiyor, yaşım aldı başını gidiyor. Başlarım böyle aşkın ıstırabına Osman, ben artık istemiyorum.
Şu sıralar, keşke biraz daha okusaydım da Voyager uzay aracına pilot olsaydım diye hayıflanıyorum. Dünyadan ancak o kadar uzağa gidersem kafam rahatlarmış gibi hissediyorum. Her şeye rağmen seni seviyorum, ama artık hiç bilmiyorum Osman.
Şimdi detay verip de seni ürkütmek istemem ama aklımdan tuhaf tuhaf fikirler geçtiği oluyor. Arada bir tesisatım yanıyor, asfalyalarım atıyor, ayarlarım bozuluyor. Ne zaman kendimi bu halde yakalasam, elime bir tornavida alıp derhal tamirat işlemine başlıyorum. Şimdilik çözebiliyorum da ileride altına işemeli deli olmaktan korkuyorum. Bir nizama raptıma lūzum görüyorum, tereddütle bekliyorum Osman.