Okuduğum ilk Şermin Yaşar kitabıydı. Sesli kitap olarak dinledim, arkaplanda dinlemeye çok uygundu. Kitabı çok sevdim… Anlattığı her hikaye, her insan benim bir yanımdı sanki, hepsinde kendimden bir şeyler buldum. Bulmadığım kısımlarda ise adeta yeni bir insan tanıdım. Mesela biri üşengeç biri olduğunu söylediğinde aklıma bu kitapta tanıştığım o yürümekten nefret eden adam gelecek artık, sanki bir ara tanıştığım eski bir arkadaşımmış gibi hissedeceğim. Köyde toprakta ne olduğu belirsiz bir mantar görsem aklıma yine bu kitapla tanıştığım adamın babası gelecek, aman diyeceğim. Hayatında her şey yolunda gidip yine de mutsuz bir insan görünce yargılamayacağım, çok iyi çok yardımsever bir insan tanıyınca içindeki savaşları tahmin edip belki yükünü hafifleteceğim… Çok güzel bir kitap okumakla kalmayıp çok farklı insanlarla tanıştım sanki. Şermin Yaşarın kalemine sağlık, herkese keyifli okumalar dilerim