Emel Ö.
@Emel5
168 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Kitabın yarısı annenin duygusal yokluğu nasıl oluşur anlatıyor buraya kadar tamam insan kendini düşünüyor kendi anneliğini düşünüyor yol gösteriyor sorgulatıyor vs. Ama başlangıçtan itibaren bu boşluğu doldurabiliriz yaraları iyileştireceksiniz gibi vaatlerini kitabın diğer yarısında bekliyorsunuz çünkü şimdi sıra nasıl iyileşeceğimize geliyor diyor. Ama sürekli tekrar eden yöntemlerin başında terapi almak, uzmanla çalışmak sayfalarca bunun faydası, nasıl geçeceği hatta terapistlere tavsiyelerle geçiyor. Bu önerinin dışında anneden alınamayan yakınlığı gösterecek hayat arkadaşı ya da dost edinmekten bahşediyor. Buna sahip olmayanlar iÇin benim pek anlamadığım kitapta da nasıl yapılacağı hızlıca geçen bir diğer yöntem kendine annelik yapmak simgeler kullanıp adeta drama yapmak kendi kendine konuşmak. Doğrusu kitabın bu kısmı bende hayal kırıklığı oldu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yemek yemeğe hiç bu açıdan bakmamıştım. Sürekli spor yapmaya çalışan,aklı hep diyette olan, kendini zorlayan, kendine kızan,kendini beğenmeyen, zayıf olduğu halde artık ne yiyeceğini şaşıran herkesin okumasını isterim. Ciddi şekilde birçok düşüncem değişti. Yazar psikolog olduğu iÇin yemekle olan ilişkinizdeki sorunların asıl kaynağına inmiş örnekler o kadar çarpıcı ki aslında olay kilo güzellik diyet şu bu değil. Alın okuyun rahatlayın. Barışalım artık kendimizle yemek yemekle kaptırdık gidiyoruz o kadar ki kilolu insanlar zaten sorun yapıyor ama şimdi artık zayıf insanlar da korkuyor. O sağlıklı mı bu değil mi onun içinde ne var bunu yememem lazım Yok katkı maddesi Yok genleri derken sürekli değişen beslenme modası hepsine nokta koyuyor!!
