Cengiz Aytmatov'un okuduğum ilk kitabı üniversite zamanında hocamızın okuttuğu ve sınava tabii tuttuğu bir kitaptı. Tabi sınava tabii tutulan bir kitap öğrenci psikolojisiyle ne kadar sevilerek okunabilir ki o zamanlarda ben de hiçbir iz bırakmayan bu kitap şuan gerçekten okumaktan çok zevk aldığım ve iyiki tekrar okumuşum dediğim bir kitap oldu.
Kitapta o kadar güzel tasvirler var ve o kadar dolu dolu bir kitap ki .
Öncelikle okurken kitabın bir çocuk gözüyle anlatıldığını görüyoruz .Bu çocuk annesiz ve babasız dedesiyle yaşıyor. Kitapta görünürde çocuğun saf dünyası, hayalleri,çocukça kahramanlıkları anlatılırken aslında kitapta olan her karakterin bir amacı bizlere verdiği alt mesajlar bulunmakta .Kitaptaki baş karakterlerden biri çocuğun dedesi mümin dede.Bu karakter kırgız halkını temsilen inançlı,yardımsever, çalışkan, hiç kimseye karşı gelmeyen biri olarak karşımıza çıkıyor.
Kitaptaki bir diğer karakter ise mümin dedenin damadı Orozkul . Orozkul ise tamamen Rusya'nın Kırgızlara uyguladığı baskıcı rejimi temsilen sürekli insanları aşağılayan,kendisi çalışmayıp altındakileri ezen,sarhoş,dayakçı biridir. (Bir de burda geçen Orozkul adının anlamı Rus'a kul olanmış ve Kırgızlarda böyle bir isim yokmuş .) Orozkul'un çocuğu olmamaktadır ki bununla da Rusların soyunun devam etmeyeceği yansıtılmak istenmiştir.
Kitapta bir diğer dikkat çeken nokta çocuğun bir isminin olmaması çocuk sadece çocuk olarak anlatılıyor.Gerçekten her bir bölümü düşündürücü ve insanı etkileyen bir kitap.
Mutlaka okuyunnn...