Hayat… Kimi zaman güneşli bir patika, kimi zaman sisli bir yokuş… Bu yolda yürümek, çoğu zaman kolay değildir. Her zaman düz, engellerden arınmış bir rotada ilerleyemez insan. Bazen hızla koşarsın umutla; bazen de ansızın, çıkmaz bir sokağın karanlığına saplanırsın. Geriye dönmek zorunda kalırsın, o kadar yol almışken…
Ama bu, yanlış bir yola saptığın anlamına gelmez her zaman. Çünkü bazen, yaptığımız yanlışlar; bizi doğruya götüren en değerli öğretmenlerimiz olur. Her yara, her düşüş, her pişmanlık… Birer iz bırakır içimizde. O izlerdir bize “kim” olduğumuzu, “nasıl” biri olacağımızı gösteren.
Yanlış yapmaktan korkma. Kalbin kırılabilir, dizin kanayabilir… Ama unutma, en sağlam insanlar en çok düşenlerdir. Her seferinde yeniden ayağa kalkıp yürüyebilenlerdir gerçek güçlü olanlar.
Bu yüzden sen, ne olursa olsun, yolundan dönme. Korkma düşmekten. Korkma yanılmaktan. Çünkü her yanlış, seni biraz daha sen yapar. Her yara, biraz daha olgunlaştırır ruhunu.
Ve en önemlisi; sen, sen ol…
ASLA yanlış yapmaktan korkma.
Çünkü bazen, en doğru adım; o en yanlış görünen yoldadır.