Çocuklar birbirini isimsiz de tanırlar. Çocuklar birbirlerini topa vurmalarından, saklambaçta gizledikleri yerlerden, hızlı koşmalarından, misketlerinden, spor ayakkabılarından tanırlar.
Gitmek istemezsen bir şiir miktarı kadar otursak diyorum. Şiir kalsın istersen, sadece otursak. Oturmasan da olur benimle, sadece ellerimi tut. Ellerimi tutma dilersen sadece yüzüme bak. Yüzüme bak ama Anna, yüzüme bak. Gözlerime bak, gözlerimin içine bak.
Gözlerim biraz karanlık.
Gözlerim biraz yorgun. İçinde bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler...
Ne asûde me li vê dinyayê
Ev hesreta hevdu vedaye
Mifta axiretê destê kê de ye
Bila biqetîne qet xem tune ye
Min winda kirîye hêsirên ciwanî
Mirin taseka bala min de ye
Eman çi yar e xewa min nayê
Ev hesreta qet ne peyda ye
Fermê adema bela wele ye
Erê gelek in lê kes nemaye
Min winda kiriye hêsirên ciwanî
Mirin taseka bala min de ye
Xêro Abbas