Emir Ruşen
@EmirRusen
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnternet, otoriter yönetimlerde yaşayan insanlara o kadar çok ucuz ve kolay erişilebilir eğlenceler sunmaktadır ki, insanların siyasetle ilgilenmesini sağlamak alabildiğine güçleşmektedir.
Yani siyaset eğlencenin heyecan verici çeşitlerinden birine dönüşmezse, çok gürültü koparan ama rahatlatıcı ölçüde pısırık, güvenli ve zararsız bir şey olarak kalır.
Düşüncelerin değil, kısa konuşmaların çağında yaşıyoruz: Azami etkiyi yapacak ve hemen modası geçecek şekilde hesaplanmış geçici şeylerin çağında.
Afiyaforik eylemler toplumsal rızanın ahlaki değerlendirmelerden muaf tuttuğu ve bundan ötürü vicdan azaplarıyla ahlaki damgalanma tehdidinden azade eylemlerdir. Toplumsal rızanın nezaketi, aktörlerin kendilerine duydukları saygı ve kendilerini üstün görmeleri, apriori olarak ahlaki kınamalardan korunmuş olur. Ahlaki vicdan böylelikle etkisiz kılınır ve eylemlerin tercihinde kısıtlayıcı ve sınırlayıcı bir eylem olmaktan çıkarılır.
Adiyaforileşmeyle kastettiğim şey, kasıtlı bir şekilde veya gıyaben belli insan gruplarını ilgilendiren belli başlı eylemleri ve/veya dahil edilmemiş eylemleri, ahlak-ahlaksızlık ekseninin dışına, yani "evrensel ahlaki yükümlülüklerin" ve ahlaki değerlendirmelere tabi fenomenler alanının dışına konumlandırmak için kullanılan taktiklerdir. Bu eylemleri veya eylemsizliği, örtük ya da açık bir şekilde "ahlaken tarafsız" edimler olarak tanımlamaya ve aralarında yapılacak tercihlerin ahlaki yargılara tabi olmasını engellemeye, yani ahlaki ayıplamaların önüne geçmeye yarayan taktiklerdir.