Herkesin ortak noktası, ne kadar acı çekerlerse çeksinler, çektikleri acıya tanık olunmasına ihtiyaç duymalarıdır. Bu, birinin çekilen acıyı azaltmasına veya ona farklı bir açıdan bakmalarını sağlamaya ihtiyaç duydukları anlamına gelmez. İhtiyaç duyulan şey, birinin onlara bu felaketteki hayrı göstermeye çalışmaksızın kaybın büyüklüğüne tam anlamıyla şahitlik etmesidir.
Çoğumuz faydalı bir şeyler söylemek isteriz ancak zamanlamamızın ve konuşmamızın içeriğinin yanlış olduğunu fark etmeyebiliriz. Acı çeken kişinin bir süre karanlıkta kalması gerekiyorsa, onu neşelendirmeye çalışmak onun için çok acı verici olacaktır.