Emir Sahin
@EmirSh
Ama önce sen kendini inşa etmelisin, dimdik bir beden ve dimdik bir ruhla."
"Derisini değiştirmeyen yılan ölmeye mahkumdur. Bu durum fikirlerini değiştirmeyen zihinler için de geçerlidir.”
Sabit fikir, en büyük hapishanedir
Öğrenci
lisansustu
Uzaklarda bir yerlerde
Ankara
367 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Yazarın yazma eylemine saygi duyuyorum. Genç yaşta yazmaya cesaret etmek ve okuyucuya birşeyler verebilmek takdir edilmeli. Fakat okuduğum her bölüm başka kitaplarda daha önce okuduğum mevzuların tekrarı gibi geldi. Yazar şairlerden, büyük yazarlardan alıntılarla düşüncelerini belli bir zemine oturtmaya çabalarken, aslında defalarca kez duyduklarımızı tekrar etmiş. Ayrıca durum tespiti değerli gibi görünse de, ortaya attığı sorunlara yönelik bir çözüm arayışına girmemesi konuyu ortada bırakıyor. Teşhisi koyup hastayı kendi haline bırakmak gibi birşey. Yoğunlaşmadan bir çırpıda okunacak kitaplardan.
Keyifli okumalar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gezgin1000Kitap
Meczup ve Ermiş kitaplarından sonra okuduğum üçüncü Cibran kitabı. Açıkçası diğer iki kitaptan aldığım tadı Gezgin'de bulamadım. Hikayelerin felsefik yönleri olsa da, diğer kitaplardaki vurucu cümleler çok az. Belki de ana dilinde okumamanin verdiği bir eksiklik hissi oluşturuyor bende bu tarz kitaplar. Bir çay faslında okunabilecek kadar kısa, çok da kafa yormadan okunacak hikayeler... Keyifli okumalar.
Jack London'un Beyaz Diş ve Vahşetin Çağrısı iki kardeş kitap gibi. Beyaz Diş`te senaryo bir kurt üzerinden dönerken, bu seferki kahramanımız bir köpek. Birinde vahşi bir hayvanın evcilleşmesi, diğerinde ise uysal, evcil bir hayvanın vahşileşmesi... İki kitabı da sıkılmadan okudum. Kitap okumanın en güzel yanı sanırım kitabın kahramanıyla kendimizi özdeşleştirmemiz. Hayatta kalma mücadelesi, doğanın şartları, zorbalık gibi konular Buck isimli köpek karakteri üzerinden dönüyor. Jack London'un hayatının izleri her iki kitaba da fazlasıyla yansımış.
Keyifli Okumalar.
Şahane bir kitap.
Akademik yönü çok güçlü.
Yazar basmakalıp fikirlerden ziyade araştırmalar ve bilimsel parametreleri ön planda tutarak insanın doğasının (çocuğu merkeze alarak) ödül ve ceza ile olan ilişkisini sade ve anlaşılır bir dille anlatmış.
Çağımızın ebeveynleri elinde çocuk olmak ne zor bir süreç çocuklarımız için.
Ebeveynler başta olmak üzere sosyal hayatın yönlendiricilerinin mutlaka dikkat etmesi gereken konuları, yaptığımız hataları akılda kalacak şekilde anlatıyor, çözüm önerilerini de veriyor.
Kabul etmemiz gereken en önemli gerçeği ise aslında kitabın sonunda söylüyor. Çocukları öncelikle birey olarak kabul etmek.
Herkesin istifade edeceği muhakkak okunması gereken bir kitap.
Keyifli okumalar.
Orhan Pamuk`un Kara Kitap`ı sonrası bitirmekte en çok zorlandığım kitaplardan biri oldu. Felsefi konulara aşırı ilgi duymadan da belli seviyede ilgimi çeker fakat sanırım Sisifos söyleminde kitabın çevirisi konunun çok önüne geçti benim için. Anlamsız devrik cümleler, günlük literatüre uzak jargonlar, anlaşılmayı zorlaştıran kelime seçimleri metni benim için tam bir kaosa çevirdi. Metni anlayamıyorum ki felsefi bir yorum getireyim. Çeviride kullanılan kelimelerin yerine kesinlikle daha anlaşılır, kolay kelimeler seçilebilirdi. Uyumsuz, uslama, ulam, eytişim, bağıntı, sıvışma gibi onlarca kelime kitabı boğmuş açıkçası.
Kitaplar hakkında olumsuz konuşmayı sevmiyorum. Cümle cümle dikkatinizi vererek okumanız gereken bir kitap. Ben o sabrı gösteremedim bir noktadan sonra.
Keyifli okumalar.
