Emirhan Arca
@Emirhanarcaa
Zihnim bir mezarlık, kelimelerim nefes almayan birer ceset yığını. Burası konuşamayanların son durağı... Şttt... Sessizlik...
Ve kitabın sonu şöyle bitiyordu ;
O ilk gördüğü, tanıdığı, güvendiği
sevdiği insan değildi artık!
Seven yanılmış ,
Sevilen yabancılaşmıştı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tanrım, değiştiremediklerimi kabul etmek için bana güç ver.
Ne kadar süslenseler de
Bir yerden sırıtıyor zavallıkları..
Şimdi arasam ne derim bilmiyorum, ne dersin, ne kadar susarız?
Şimdi arasam seni, arayabilsem..
Bildiğim tüm dillerde “dön” desem sana, diyebilsem..
Bu kadar insan olmasam ben,
Bu kadar insan olmasan sen,
Böyle gururlu, böyle afsız.
Vicdanım acıyor,
Sarılsan geçecek,
Gelsem şimdi sana,
Öyle aniden,
Bağırsam biraz gözlerinin içine baka baka, seni nasıl sevdiğimi,
Seni nasıl büyük,
Seni nasıl anne gibi,
Seni nasıl herşeyden çok sevdiğimi bağırsam.
Dökülsem sana,
Dökülebilsem..
Bu kadar insan olmasak biz,
Böyle kibirli, böyle inatçı.
Umudum azalıyor.
Sarılsam geçecek,
Tutup kendime çeksem seni,
Öpsem, öpebilsem..
Sen de karşı koymasan bana,
Sende karşılık versen hatta.
Bu kadar insan olmasak,
Böyle bencil, böyle kinci..
İçim yanıyor,
Sarılsan geçecek.
Bu kadar insan olmasak sevgilim! Haklı sanmasak kendimizi, mükemmel sanmasak, savaşmasak..
Bastırmasak özlemlerimizi, saklamasak..
Özledim, sarılsam geçecek..
