Ve böylece ertesi güne başlarız tekrar.
Geçmişin aynı, yerleşik kurallarıyla.
Büyük, şiddetli neşelerden kaçabilseydik.
Büyük acılardan da kaçabilirdik.
Yolunu kapatan taşın etrafından
Zıplayıp geçen kurbağa gibi.
Toplum bunu kabul etmez.
Toplum değil. Sen kabul etmezsin değil mi?
Eğer böyle yapmaya devam edersen, toplum sana iyi davranmaz.
Toplum değil yani. Sen.
Toplum seni canlı canlı gömer.
Toplum değil. Beni gömecek olan sensin, değil mi?
Gelmiş geçmiş en iyi günlerdi, gelmiş geçmiş en kötü günler di; hem bilgelik cağıydı hem ahmaklık; hem inancın devriydi hem supheciligin; hem Aydınlık hem Karanlık bir mevsimdi; umudun baharı, umutsuzluğun kışıydı; hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu; hepimiz ya doğruca Cennete gidecektik ya da tam tersi istikamete
Fakat neden küllerimden doğmayayim? Evet! Ömrümde bir kez ihtiyatlı ve sabırlı olsam yeter... hepsi bu işte! Sadece haysiyetli davranmalı,o zaman bir saatte hayatımı değiştirebilirim!