Antikçağ insanları arasındaki başlıca ilişki çeşidi, kişiyi bir hamiye, güçlü bir kişiliğe bağlayan türdendi. Bu tür ilişkide haminin koruması altına girmiş ve koşullar gerektirdiğinde ona hizmet eden alt konumdaki kişiler "mahmi" olarak adlandırılıyordu. Büyük ölçüde, sadece suç ve mafya çevreleri arasında tekrar canlandırılacak hami-mahmi (himaye eden-himaye edilen) ilişkisinin yerini bağlılık sistemi alacak ve modern Avrupa'da hiyerarşiyle bireyciliğin birlikte var olmasını mümkün kılan da bu olacaktı. Bu bağlılık ve sevgi dünyasından, bu tür duyguları ifade etmek için Ortaçağ'ın bulduğu bir ayine değinmeden ayrılmamalıyız: dudaktan öpme. Yakın dönemde, modern Doğu Avrupa'nın komünist liderleri arasında görüldüğü gibi, ilk başta sadece erkekler birbirlerini bu şekilde öpüyordu. Her zaman dudaktan öpme şeklinde gerçekleşen barış öpücüğü, biat öpücüğü, sonunda, Avrupa'da parlak bir geleceği olacak olan sevgi öpücüğü ne dönüşecekti.