"Bize hayatta her şeyin bir sonu olduğu öğretildi; gençliğin, aşkın, yolculukların... Ama kimse bize, asıl zor olanın biten bir şeyin ardından kalakalan o devasa boşlukla ne yapacağımız olduğunu söylemedi. Giden gider, biten biter; fakat insan, kendinde kalan o yeni yabancıyla yaşamayı öğrenmek zorundadır."
"Hayatımızı dolduran o büyük kararlar değildir aslında; asıl hayat, her gün fark etmeden verdiğimiz küçük tavizlerle şekillenir. Bir gün arkana dönüp bakarsın ve "Ben bu noktaya nasıl geldim?" dersin. Cevap basittir: Yavaş yavaş, her gün biraz daha kendinden vazgeçerek."
"Bir odada tek başına oturup hiçbir şey yapmadan durabilmek, modern insanın en büyük başarısıdır. Çünkü bizler, içimizdeki boşlukla yüzleşmemek için sürekli bir yerlere koşuyor, sesler yaratıyor ve meşguliyetler uyduruyoruz. Oysa ruh, sadece o sessizlik anlarında kendi sesini duymaya başlar." .
"Herkesin dünyada sadece kendi çekebileceği bir acı payı vardır. Bu acıyı başkası senin yerine çekemez, ama senin de bu acıyı başkasının sırtına yüklemeye hakkın yoktur. Önemli olan, bu yükün altında ezilmeden, onu bir onur gibi taşıyabilmektir. Çünkü insanı olgunlaştıran şey, aldığı yaralar değil, o yaralarla nasıl yürüdüğüdür."