Emrah FİLİZOĞLU
@Emrah_61
Şu anda okuduğu kitap
Ziyadesiyle etkileyici bir önsözle başlayan bu eser daha ilk satırlardan kazandı beni. "Kırların her tarafında kendisini gösteren manevi zevke, belki ruh bulmuş, cisimleşmiş neşe denilse, abartılmamış olur." İlk sayfada karşıma çıkan bu alıntıyla (komple girişle) kışın başında içimde vakitsiz bir bahar hasreti uyandırması pek hayra alamet olmasa da bahara olan aşkımın kelimelere dökülmesi de bir ihtiyaçtı. Böyle bir kalemden şimdiye kadar uzak kalışımda belki ayıp belki de nimetti. Cümlelerin büyüleyici etkisi beni ele geçirdi. "İnsanın içini dışına çıkarsalar.." içini okumuşda, zayıflığını gözler önüne sermiş gibi bir marifet. Gerek Ali Bey'in saf temiz mizacına; gerekse Mehpeyker'in dışı süslü içi karanlık tabiatına bizzat şahit olmuşum gibi hisse kapıldım. Ali Bey'e ordan kaç demek beyhude olurdu. Ve beyhude de oldu.. Tabiatını iyice anladığımız gibi bir şeye kafayı taktı mı sonuna kadar giderdi. "Mehpeyker'in eğilimi her zaman bayağı zevklere, Ali Bey'in eğilimi ruh gibi yüce zevklereydi." aralarındaki farkı çok açık gösteren bir cümle oldu. Kalbiyle geleni zehirle karşılamanın sonucunu merakla okumaya devam ettim. Güzelliğe müptela, meftun olmuş bir insanın her türlü ezaya üstüne davetiye çıkarmış olduğu da bir gerçek. Mehpeykerler zehirse, Ali Beyler de zehirin gönüllü içicisi demekten de kendimi alamıyorum. Başına ne gelse müstehak. Yine kendiyle konuşturan bir eser oldu velhasıl. Ali Bey'e takılan 'Erdem' yakıştırması hakkında da bir kaç kelamım olacak: hiç kimse sınanmadığı erdemin sahibi de olamaz. Bir çok yönden üstünde durup düşündürecek, türlü çıkarımlarda bulunduracak, cümleleri de ustalıkla mahir bir elden çıkan bir eser.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitabı bitirmem her ne kadar uzun sürse de şuan hemen hemen tüm ayrıntılarına kadar hatırlayabiliyorum. Çünkü okurken uyuya kaldığım eserlerden bir tanesi.
Kitaptan bahsedecek olursak;
Hayvan Çiftliği, Stalin dönemi için yazılmış bir kitap olsa da benim için çok daha fazlasını ifade ediyor. Zarar gören, eziyet edilen hayvanlar daha iyi bir yaşam için devrim yapıyorlar. İyi niyetle başlayan bu devrim, zamanla amacından sapıyor ve başlangıçta karşı geldikleri zulmün ta kendisi haline geliyorlar. Sovyet Rusya’nın kapitalist dünyaya verdiği ilk tavizlerden olan ticari ilişkilerin başlatılması da komşu çiftliklerle kereste ticareti ve şehirdekilerle yumurta ticareti olarak eserde yer almaktadır. Bunu sadece Stalin devriyle sınırlandırmamak gerektiğini düşünüyorum. Hukuk kurallarının dejenere edilmesi, cahil grupların kim konuşuyorsa ona inanması, halkın cahil bırakılması, karar alma mekanizmalarının işlevsiz hale getirilmesi, her eleştiri girişimini düşmanla korkutma ve bastırma, liderin zaaf ve ikiyüzlülüğünün taktik olarak nitelendirilmesi, istatistiklerle halkın kandırılması, duruma göre düşmanın değişmesi, “yanılmışız” klasiği ve liderin tanrılaştırılması gibi otoriter rejimlerin kullandığı pek çok yönteme eserde rastlanmaktadır. Siyasi, sosyal, ekonomik vb. insanın olduğu her toplulukta buna benzer örneklerle karşılaşabiliriz. Gücü elde etmek isteyen, bu uğurda her yolu mübah gören insanlar var oldukça Hayvan Çiftliği de popülerliğini koruyacaktır. İyi okumalar dilerim.
kitabı bitirdikten sonra etkisinden kurtulmak bir hayli zaman aldı. İçimde bir boşluk yarattı. Hayatın acımasızlığıyla yüzleşmeyip hep kaçıyorsanız kitap sizi fena yakalıyor. Sonunu bilmeme rağmen okumazsam sonuç değişebilirmiş gibi geldi hep.
John Steinbeck sadece dostluğu değil, bu kısacık hikayede ırkçılık, maddiyata esir olmak, yoksulluk gibi konuları çok ince işlemiş.
Tutunamayanlar kitabını okuyan biri ikisi arasındaki farkı kolaylıkla anlar. Ben "Tehlikeli oyunları" daha çok sevdim. Ikiside birbirinin devamı şeklinde. Fakat Oğuz Atay denince düşünmek lazım. Anlaşılması gerçekten zor bir kitap. İçeriğinden bahsedersek ;
Başkişisi Hikmet Benol, toplumdaki yoğun kargaşanın temelindeki gerçekliği araştırırken, gerçeklerle içtenlikle ilgilenmenin toplumu yönetenlerce tehlikeli görüldüğünü seziyor ve 'oyun oynuyormuş gibi' ilgilenmenin ve yaşamanın yollarını araştırıyor.
Orhan Kemal yine yurdun yoksul kesiminin yaşam zorluklarını ve yaşam mücadelesini anlatmış. Yarattığı tersine dünyada kadının temel sorunlarına da gülümseterek ve aynı zamanda düşündürerek değinmiş. Okunabilir bir kitap bence.
