Emrah
@Emrahh88
37 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
"Karamazov Kardeşler"i okumuş muydunuz? Ses verin!Alıntı
Karamazov Kardeşler'i bitirdiği zaman, ömründe ilk defa kendisine ve çevresindeki insanlara neler olduğunu anlamıştı.
Emrah
Şuan okumaktayım. Sonlarına yaklaşmaktayım. Bu hafta bitiririm inşallah.
Kara Kule yolculuğunun sonuna geldim ve nasıl hissettiğimi bilmiyorum. Bir çok duyguyu birden yaşadığım söylenebilir. Bir buçuk aydır beraber olduğum karakterlerden ve evrenden ayrılmak düşündüğüm kadar kolay olmadı.
King 'in zekasına ve yarattığı multi-evrenlerine hayran kalmamak elde değil. Kara Kule' nin neden kendisi için bu kadar önemli olduğuna şaşmamalı. Bir çok kitabı, karakteri kulenin ekseni etrafında dönüyor.
Şunu söylemeliyim ki sonunu okuduğum zaman bir süre hareketsiz kalıp sadece duvara baktım. Tam bir King sonuydu. Kendisinin de dediği gibi iyi bir son mu kötü son mu bilmiyorum ama en doğru son buydu.
Buralarda biraz spoiler verebilirim o yüzden aramızda seriyi okumak isteyenler varsa lütfen hiç aşağılara inmesin.
Roland'ın 7 kitap sonunda Kara Kule'nin en tepesine çıkıp tekrar başladığı noktaya, Walter'ı çölde kovaladığı ana dönmesi bende çok farklı duygular yarattı. Kapıyı açıp herşeyi anladığı anda o kadar üzüldüm ki... Aslında yüzlerce belki binlerce kez Kule'ye ulaşıp o kapıyı açmış ve tekrar başladığı yere dönmüş. Çok korkunç ama Roland içinde çok uygun bir son, değil mi? Ama bu sefer son seferi olabileceğine dair bir umut var, bir şansı var. Kule'yi görme takıntısını yenip sadece ışınları kurtarıp dünyayı eski güzel haline döndürüp hayatına devam etmesini o kadar çok isterim ki... Roland için böyle duygular besleyeceğimi asla düşünmezdim. İlk kitapta buz gibi kalbi olan bir çocuğu bile öldüren biriyken sıcak bir insana, sevgiyi anlayan seven birine dönüştü. Etrafındakileri amacı uğruna feda edebileceği varlıklar olarak değil de ailesi gibi görmeye başladı. Belkide bu duyguların bir kısmı yeni döngüsünü yaşarken içinde kalır. Tekrardan soğuk kalpli katil Roland'a dönüşeceğini düşünmek istemiyorum.
Susannah en doğru kararı vererek Kara Kule'ye
ercanscgn. isimli okura yanıt verildi
Emrah
Emre kitabın he anında onlarca son düşündüm. Fakat onca düşüncenin ardından yazar beni gafil avladı. Ve okuduğuma pişman etmedi.Kara Kule yolculuğunun sonuna geldim ve nasıl hissettiğimi bilmiyorum. Bir çok duyguyu birden yaşadığım söylenebilir. Bir buçuk aydır beraber olduğum karakterlerden ve evrenden ayrılmak düşündüğüm kadar kolay olmadı.
King 'in zekasına ve yarattığı multi-evrenlerine hayran kalmamak elde değil. Kara Kule' nin neden kendisi için bu kadar önemli olduğuna şaşmamalı. Bir çok kitabı, karakteri kulenin ekseni etrafında dönüyor.
Şunu söylemeliyim ki sonunu okuduğum zaman bir süre hareketsiz kalıp sadece duvara baktım. Tam bir King sonuydu. Kendisinin de dediği gibi iyi bir son mu kötü son mu bilmiyorum ama en doğru son buydu.
Buralarda biraz spoiler verebilirim o yüzden aramızda seriyi okumak isteyenler varsa lütfen hiç aşağılara inmesin.
Roland'ın 7 kitap sonunda Kara Kule'nin en tepesine çıkıp tekrar başladığı noktaya, Walter'ı çölde kovaladığı ana dönmesi bende çok farklı duygular yarattı. Kapıyı açıp herşeyi anladığı anda o kadar üzüldüm ki... Aslında yüzlerce belki binlerce kez Kule'ye ulaşıp o kapıyı açmış ve tekrar başladığı yere dönmüş. Çok korkunç ama Roland içinde çok uygun bir son, değil mi? Ama bu sefer son seferi olabileceğine dair bir umut var, bir şansı var. Kule'yi görme takıntısını yenip sadece ışınları kurtarıp dünyayı eski güzel haline döndürüp hayatına devam etmesini o kadar çok isterim ki... Roland için böyle duygular besleyeceğimi asla düşünmezdim. İlk kitapta buz gibi kalbi olan bir çocuğu bile öldüren biriyken sıcak bir insana, sevgiyi anlayan seven birine dönüştü. Etrafındakileri amacı uğruna feda edebileceği varlıklar olarak değil de ailesi gibi görmeye başladı. Belkide bu duyguların bir kısmı yeni döngüsünü yaşarken içinde kalır. Tekrardan soğuk kalpli katil Roland'a dönüşeceğini düşünmek istemiyorum.
Susannah en doğru kararı vererek Kara Kule'ye
Emrah
Seri kitap okumayı sevdiğimden tam 11 sene şans eseri bilmeden tanıştığım bir kitap. Yazdıklarınızın tamamına eksiksiksiz katılıyorum. Zihnimi okusanız düşüncelerimi ancak bu kadar anlatabilirsiniz. Bitmemesi için günlük kendime kota koyduğum tek kitap.
Kitaplar bizim evimizde nadir rastlanan bir şeydi. Ekmeğin daha önemli bir şey olduğu düşünülürdü. Midelerimizi doldurmak zihinlerimizi beslemeye oranla daha önemli bir şeydi.
Emrah
Okumaya niyetlendiğim ama fırsat bulup okuyamadığım bir kitap. İyi okumalar.
