Anladım ki Tanrı insanların ayrı yaşamasını istemiyor; bu yüzden tek tek neye ihtiyaçları olduklarını açık etmiyo. Beraber yaşamalarını istediğinden hepsine kendileri ve diğerlerinin neye ihtiyacı olduğunu gösteriyor
İnsanlar sadece kendi hayatları için kaygilandiklari, kendilerini kolladiklari için yaşar sanırdım, oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş. Seven insan Tanrı nın, Tanrı da onun içindedir, çünkü Tanrı sevgidir.
Kitabın sonu gerçekten efsane bir şekilde yazılmıştı. Çok bilgi vermek istemiyorum ki heyecani kaçmasın ama emin olun mükemmel. Kitabın basında çok olaganüstü olaylar yok ama John Steinbeck in usta hikayeciliği ve düzgün cümleleri sizi kitap boyunca hiç sıkmıyor tek oturuşta okuyup bitiriyorsunuz ve kitabın bittiğini bile anlamiyorsunuz