Hikâyenin bu şekli ilginç ama işin özünü hiçbir şekilde değiştirmiş olmuyor, yani amoriler bütün saflarda yenilgiye uğratılmış ve zafer tümüyle efendi'ye atfedilmişti, o güneşi durdurduğundan ayın çıkmasını beklemeye gerek kalmamıştı. Herkesin doğrusu kendine. Günümüzde kimsenin nerede olduğunu bilmediği, adalet üstüne adıyla bilinen bir kitapta işte bu yazılıdır. Neredeyse bütün bir gün boyunca güneş kımıldamadan, orada gökyüzünün ortasında, ufukta kaybolmak için hiç acelesi olmadan durmuş ve sırf israil adına savaştığı için efendi'nin bir insanın sesine kulak verdiği öyle bir gün hiçbir zaman, ne öncesinde ne de sonrasında, bir daha yaşanmamış.