Aşağıdaki alıntıyı okuduktan sonra uzun süre düşündüm. Sanırım Orwell'in günümüz dünyasına gelse şaşıracağı bir nokta var. Kitap boyunca partinin yarattığı evreni artık günümüz sistemleri çok daha kolay yaratabiliyorlar. İnsanları dışarı çıkmaktan, sohbetten muhabbetten men etmeden hem de. Artık dijitalleşme dediğimiz kavram var. Harika ötesi bir kitaptı 1984. Gerçekten bu kadar akıcı bir kitabı okuduğum için mutluyum. Fakat sonlara doğru biraz tekrara düşüyor. Olsun, bu kitabın tekrarı da önemli. Winston, birden çağdaş yaşamın asıl özelliğinin acımasızlığı ve güvensizliği değil, yavanlığı donukluğu ve kayıtsızlığı olduğunu fark etti. ... Parti'nin erişmeye çalıştığı ülkü; muazzam, dehşetengiz ve heybetli bir şeydi: ürkünç makineler ve korku salan makinelerden oluşan bir çelik ve beton dünyası. Uygun adım yürüyen, hepsi aynı şeyleri düşünen ve aynı sloganları atan durmadan çalışan, savaşan, zafer kazanan, zulmeden bir savaşcılar ve bağnazlar ulusu. Hepsinin yüzü birbirine benzeyen üç yüz milyon insan.