“Vasatlığın egemen iklim hâline gelerek dört bir yanımızı kuşattığı, çirkinliklerin, kaba sabalığın, sesini yükselterek haklı çıkmanın kültürümüzün baskın unsurlarını teşkil ettiği, buna karşın nezaketin, iyiliğin ve güzelliğin giderek daha az görünür olduğu bir atmosferde iyi ve güzel insanlar bir süredir çözümü evlerine kapanmakta buldu. Onlar ne kadar sustuysa, karşılarındakilerin özgüveni o kadar arttı. İyiler sustukça kötüler kendilerini haklı zannettiler. Sessizliği, sakinliği ve nezaketi zayıflık olarak değerlendirdiler. Suskunluğumuz asaletimizden değil, kibrimizdendi. Bugün bir nebze olsun tevazu gösterip konuşma zamanıdır.”