Enes
@EnesTogan
10 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
‘ Abdülhamit ve Masonlar ‘ kitabımızda belirttiğimiz gibi, Abdülhamit saltanatının ikinci yarısına girildiğinde Sultanla mason locaları arasında bir barış dengesi kurulmuştu. Genelde masonlar politikaya karışmıyor, bunun karşılığında sultandan hoşgörü hatta destek alıyorlardı.
Reklam
Zira Leibniz'e göre Türklerin Avrupa topraklarından acilen çıkarılması gerekiyordu: “ Bu hilkat garibelerinin Avrupa’da işi ne? Kim bin yıl sonrasında bile barbarlarla birlikte yaşamak ister? “
Chateubriand ise Yunanistan’daki Osmanlı hâkimiyetini “ Şark servilerinin altında kalan Yunan defnesi “ diye tanımlamıştı. Öyle ki Türklerin Yunanlara olan “ Tiranlığının “ kendisinde bıraktığı acıyı Türk mezarlıklarında gördüğü Türk ölülerin sevinciyle dindirdiğini şu sözlerle ifade etmişti: “ Türk mezarlarına bakarken kendimi şöyle avutuyordum, bu mezarlar, Yunanistan’ı fetheden barbarların da harabeye çevirdikleri toprak üzerinde bir gün hayattan uzaklaştıklarını hatırlatıyordu “
Maveraünnehir ve hemen bütün İran, din itibariyle Müslüman olup Türk ırkından Arap-İran kültürüne mensup Harezm sultanlarına aitti. Onların arkasında Müslüman Asya’nın kalan kısmı, Bağdat’daki Abbasi halifeleri, Mısır ve Suriye’deki ırkça Kürt, kültür itibarıyla Arap, Eyyubî sultanları ile Küçük Asya’da kültürce çok İranileşmiş ırkça Türk Selçuklu sultanları arasında parçalanmıştı.
Reklam