Sevgi sizi çağırdığında , onu takip edin ,
Yolları oldukça zahmetli ve sarp olsa da.
Kanatlarıyla sizi sardığında , ona teslim olun,
Kanatlarının ucuna saklandığı kılıçlar size zarar verse de.
Sevgi , sizi zirveye taşıdığı gibi, çarmıha da gerebilir.
Kabuklarınızdan kurtulana kadar elekten geçirir.
Daha sonra sizi kutsal ateşine atar, böylece Tanrı’nın kutsal şölenine kutsal aş olursunuz.
Kucağında bebeğini tutan bir kadın şöyle dedi : “Bize çocuklardan bahsedin.”
Adam şöyle cevap verdi :
Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil.
Onlar , hayatın kendine olan özleminin oğulları ve kızlarıdır.
Sizin sayenizde geldiler ama sizden gelmediler,
Sizinle birlikte olsalar bile size ait değiller.
Onlara , sevginizi verebilirsiniz ama düşüncelerinizi asla;
Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.