Birinin bize iyilik yapmadığını fark ettiğimizde, hiçbir şekilde o insanın yanında kalmak ve kendimizi bu yıkıcı etkiye maruz bırakmak zorunda değiliz .
Doğrusu, vaktimi nasıl geçirdiğim uzun zamandan beri kimsenin umurunda değil. İnsan yalnız yaşayınca, anlatmanin bile ne oldugunu unutuyor: İnandırıcılık da dostlarla birlikte ortadan kayboluyor.
Ben, ben bütün hayatta kanlara, ıstıraplara, başkalarının aşkına bakmaktan başka ne işe yarar bir adamım? Kendi aşkımı, kendi yaramı sade kendi gözlerim gördü…