Enes Karaman
@Eneskaraman
palyaçoŞiir
kaç kişiyi öldürdüm düşlerimde
kaç kilo çekerdi yalnızlık
kaç kere ezildim altında
yaz yağmurlarının
belki de palyaçolar ağlardı pazartesi sabahları
her sirk geldiğinde ağlamaklı olurduk
hep ağlamaklı olurduk gülünecek halimize
kim sevmezdi çiçekleri filan
”ben sevmezdim” dedim, “yalan” dedi
bunu palyaço söyledi,
palyaço söyledi ben yazdım
yazdım, yazmasam ağlayacaktım
herkes ağlarmış biraz, ben de ağladım
sırf bu yüzden mi ağladım
alçaklık gibi bir şey oldu bu biraz
geçen gün yüzüme rastladım bir ilan panosunda
korktum birden, kusacak gibi oldum
”olur öyle” dedi palyaço,
”herkes alçaktır biraz”
”otur ulan!” dedim, bağırdım ona
ben bazen bağırırım biraz
”rakı doldur!” dedim, “eksilmesin!”
ben bazen eksilirim biraz
aslında hepimiz eksilirmişiz biraz
Reklam
NaçizanefikrimEdebiyat
Kitapla ilgili hiç bir alıntı paylaşmayacağım çünkü (her anında özel hislerin ve aykırı durumların yaşanmasından) cümlelerin kendini kitabın dışında hak ettiği anlamı veremeyeceğini düşünüyorum.
Dönüşü olmayan yollar...
Ne kadar düşünürsek düşünelim, bu yola girdikten sonra hesaplamadığımız şeylerin karşımıza çıkacağını;
Olaylar üzerine verdiğimiz kararlarında "Yeni bir dönüşü olmayan yol" a çıkacağını;
(Bir delinin kendini sıradan ve normal bir insanmış gibi ifade ettiği bu romanda)
John Fowles ustalıkla aktarıyor.
