Engin Nazlı
@Engin5252
Karaları deniz yapar dağları rüzgar yapıp kalbine yelken açarım
Teknoloji bölümü
Tekirdağ /Çerkezköy
Ordu /ünye, 1 Temmuz 1992
57 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kızın gizemli gülümsemesi sinir bozucuydu, Jeff de holdeki
rahatsız koltuklardan birine oturdu. Atkuyruklu bir kız ve sevgilisi
Şöminenin yakınındaki Steinway'de "Heart and Soul‟ü çalıyordu. Jeff
içeri girince kız gülümsedi ve el salladı. Jeff in kızın kim olduğu
hakkında en ufak bir fikri yoktu, muhtemelen Judy'nin bir arkadaşıydı
ve kim olduğunu uzun zaman önce unutmuştu ama yine de kafasıyla
selam verip gülümsedi. Ferah holde sekiz-dokuz çocuk daha gözüne
çarptı, her birinin arasında belli bir mesafe vardı. Kişinin elinde birer
buket çiçek, bir diğerinin ise kalpli kutuda Whitman's şekerlemeleri
vardı. Hepsinin yüzlerindeki soğukkanlı ifade içlerindeki o gergin
beklentiyi gizleyemiyordu: Afrodit tapınağının kapısındaki talipler,
Şatonun perilerini istemeye gelen, henüz sınavı geçememiş talipler.
Randevu Gecesi, 1963.
Direksiyona geçti ve arabanın kokusu ve hissi onda baş
döndürücü birtakım duygular uyandırdı. Bu eski püskü koltukta
yüzlerce, belki binlerce saat geçirmişti: Arabalı sinemalarda, Judy'yle
birlikte arabaya yemek alırken, Martin ya da diğer arkadaşlarıyla
veya yalnız başına yaptığı yolculuklarda - Chicago'ya, Florida'ya, bir
keresinde ta Mexico City'e. Bu arabada ergenlikten yetişkinliğe
adımını atmıştı, herhangi bir yurt odasından, evden ya da Şehirden
daha fazla hem de. Bunun içinde sevişmiş, sarhoĢ olmuş, en sevdiği
amcasının zamansız cenazesine gitmiş, güvenilmez fakat güçlü V-8
motorunu öfkesini, coşkusunu, depresyonunu, sıkıntısını ya da
pişmanlığını göstermek için kullanmıĢtı. Arabasına hiçbir zaman bir
isim takmamıştı, böyle bir şey yapmak ona çok çocukça gelmişti;
ama şimdi bu makinenin onun için neler ifade ettiğini anlıyordu,
kendi kimliğinin bu eski Chevy'nin tuhaf kiĢiliğiyle tamamen
örtüştüğünü...
Jeff anahtarı kontağa soktu ve motoru çalıştırdı. Motor önce bir
tekledi, sonra gümbürdedi. Direksiyonu çevirip Clifton Road'dan
sağa döndü ve Bulaşıcı Hastalıklar Merkezi'nin inşaatının önünden
geçti. Seksenlerde buraya HKM diyorlardı çünkü artık Hastalık
Kontrol Merkezi olmuştu ve geleceğin hastalıkları olan Lejyoner
Hastalığı ve AĠDS gibi panik yaratan hastalıklar üzerindeki
araştırmalarıyla tüm dünyada tanınıyordu.
Her halükarda, odada yalnızdı ve bu mahremiyetten faydalanıp
masasına ve dolabına göz atmaya başladı. Kitaplar tanıdıktı:
Fail-Safe, The Making of the President - 1960, Travels with Charley.
Yeni, renkleri solmamış ve yıpranmamış kapaklı albümler ona müzik
dinleyerek geçirdiği gündüz ve geceleri hatırlattı: Stan Getz ve Joan
Gilberto, Kingston Trio, Jimmy Witherspoon ve bunlar gibi uzun
zaman önce kaybettiği ya da artık bıktığı onlarcası.
Jeff, anne babasının bir Noel'de ona hediye ettikleri
Harman-Kardon stereo teybi açtı ve "Desafinado"yu koyup
gençliğine ait eşyaları karıştırmaya devam etti. Bol pantolon ve
Botany 500 spor ceketlerin asılı durduğu askılar, Emory'den önce
gittiği, Richmond'ın dıĢındaki yatılı okuldan aldığı bir tenis kupası,
New Orleans'daki Pat O'Brien'dan aldığı, kağıda sarılı duran
Hurricane bardak koleksiyonu, Playboy ve Rogue'un düzenlice
yerleştirilmiş sayıları.