Engin Nazlı
@Engin5252
Karaları deniz yapar dağları rüzgar yapıp kalbine yelken açarım
Teknoloji bölümü
Tekirdağ /Çerkezköy
Ordu /ünye, 1 Temmuz 1992
57 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
En zor an Jeff barda arkasında duran aynaya baktığı zamandı.
Artık ne göreceğini çok iyi bilerek aynaya baktı fakat yine de on
sekiz yaşındaki, solgun ve zayıf suratını görünce Şok oldu.
Objektif olarak bakıldığında, aynadaki çocuk her nasılsa
olduğundan daha olgun görünüyordu; o yaşta içki içmekle ilgili pek
sorun yaşamamıştı, tıpkı şimdi olduğu gibi. Fakat Jeff bunun uzun
boyu ve derin gözleri sayesinde oluşan bir illüzyondan ibaret
olduğunu biliyordu. Ona göre aynadaki görüntü tecrübesiz ve zarar
görmemiş bir gençlikti.
Ve bu gençlik kendisiydi. Hafızasındaki bir görüntü değildi,
Şimdi, buradaydı: içkisini tuttuğu bu kırışıksız eller, görmesini
sağlayan keskin gözler.
"Bir tane daha alır mısın, tatlım?"
Garson kız ona gülümsedi, parlak kırmızı dudakları, bol
maskaralı kirpikleri ve demode, kabarık saçları vardı. "Fütüristik" bir
kostüm giyiyordu; iki-üç yıl sonra bütün genç kadınların giyeceği
türden janjanlı mavi mini bir elbise.
Bundan - altmışların başlarından iki üç yıl sonra.
Tanrım.
Artık olanları inkar edemezdi, olanları mantık çerçevesinde
açıklamaya çalışamazdı. Kalp krizinden ölüyordu ama hayatta
kalmıştı; 1988 yılında ofisindeydi ve Ģimdi...buradaydı. Atlanta,
1963.
Jeff bir açıklama aradı lakin baĢarılı olamadı, en azından biraz
olsun anlamlı bir açıklama... Gençken çok sayıda bilimkurgu
okumuştu ama şu durumu, karşılaştığı zaman yolculuğu
senaryolarının hiçbirine benzemiyordu. Makine yoktu, deli ya da
akıllı bir bilim adamı yoktu; ve merakla okuduğu o romanlardaki
karakterlerin aksine bedeni genç haline dönüşmüştü. Sanki sadece
aklı yıllar içinde bir atlama yapmış ve on sekiz yaşındaki beyninin
yerini işgal etmişti
Cüzdanın küçük bölmelerinden birini açıp bir cevap aradı. Bir
Emory Üniversitesi Öğrenci Kimliği buldu, üzerinde Jeffrey L.
Winston yazıyordu. Emory kütüphane kartı, yine onun ismine.
Decatur'da bir kuru temizlemeciden alınmış bir fiş. Üzerinde bir kızın
isminin - Cindy - ve telefon numarasının yazdığı katlanmış bir
peçete. Ailesinin Orlando'daki eski evin önünde çekilmiş bir
fotoğrafı; babasının hastalığı kötüye gitmeden önce yaşadıkları ev.
Judy Gordon'ın gülerken ve kartopu fırlatırken çekilmiş renkli bir
resmi; genç ve mutlu yüzü soğuktan korunmak için beyaz kürklü
yakalarıyla çevrelenmiş. Ve bir de Jeffrey Lamar Winston adına
Florida ehliyeti, 27 ġubat 1965'e dek geçerli.
şoför güneye doğru birkaç blok ilerledi ve Ponce De Leon
Avenue'den sağa döndü. Jeff arka cebine uzandı ve birden bu yabancı
pantolonun cebinde para olmayabileceğini fark etti ama eskimiş,
kahverengi bir cüzdan buldu, ona ait değildi.
En azından içinde para vardı - iki yirmilik, bir beşlik ve birkaç
birlik - yani taksi ücreti konusunda endişelenmesine gerek yoktu.
Cüzdanı geri verirken kime aitse, ona parasını geri verebilirdi tabii bu
eski kıyafetlerle birlikte. Peki ya bunları nereden, kimden almıştı?
Cüzdanın küçük bölmelerinden birini açıp bir cevap aradı. Bir
Emory Üniversitesi Öğrenci Kimliği buldu, üzerinde Jeffrey L.
Winston yazıyordu. Emory kütüphane kartı, yine onun ismine.
Decatur'da bir kuru temizlemeciden alınmış bir fiş. Üzerinde bir kızın
isminin - Cindy - ve telefon numarasının yazdığı katlanmış bir
peçete. Ailesinin Orlando'daki eski evin önünde çekilmiş bir
fotoğrafı; babasının hastalığı kötüye gitmeden önce yaşadıkları ev.
Judy Gordon'ın gülerken ve kartopu fırlatırken çekilmiş renkli bir
resmi; genç ve mutlu yüzü soğuktan korunmak için beyaz kürklü
yakalarıyla çevrelenmiş. Ve bir de Jeffrey Lamar Winston adına
Florida ehliyeti, 27 ġubat 1965'e dek geçerli.
Jeff, Hyatt Regency'nin üst katındaki UFO şekilli Polaris barda
iki kişilik bir masada tek başına oturup kırk beş dakikada etrafında
bir tur attığı çıplak Atlanta siluetine baktı. Taksi Şöförü cahil değildi.
Yetmiş katlı Peachtree Plaza henüz yoktu. Omni International
kuleleri, Georgia Pacific Binası'nın gri betonarme kütlesi ve
Equitable'ın devasa siyah binası da yerinde yoktu. şehir merkezinde
en çok göze çarpan yer burasıydı ve görmeye alışkın olduğu türden
avlu biçiminde bir lobisi vardı.