Evrende hiçbir boşluğu kabul etmez;
Ne yokluğun ne de varlığın.
Her halinle dolduruyorsun evrenin bütün zerrelerini.
Varsan; bütün evren senle dolu ve sevindirici.
Yoksan; evren yokluğunla dolu ve acı verici...
Erdal ÖZAYDIN
Bir kemik kalmış bir de deri
Sönmüş ışıldayan gözlerinin feri
Kısılmış o Davudî sesi.
Göze sönük geliyor artık,
Kalmamış o gözleri korkutan heybeti.
Cevvaldi eskiden
Yürümekte zorlanıyor şimdi.
Omzunda yılların yorgunluğu
Şimdi ihtiyar ve deli...
Akıllardan geçmezdi böyle olacağı,
Çok değişmiş ve çökmüş görmeyeli.
Erdal ÖZAYDIN
Gözlerinde bir derinlik,
Dudaklarında ağır bir suskunluk.
İçinde şiirden kelebekler uçuşuyor.
Dilin konuşmaz belki.
Ama okur, anlar o şiirleri gönlüm...
Erdal ÖZAYDIN